این بخش چه میگوید؟
کارگاهها میتوانند برای ایمنی از مشاور فنی و خدمات ایمنی کمک بگیرند. این آییننامه میگوید صلاحیت این مشاوران را چه کسی و با چه شرایطی تأیید میکند، پروانه چند سال اعتبار دارد و چه تخلفاتی به تعلیق یا ابطال پروانه میانجامد.
فصل اول: کلیات
در اجرای بخشی از فصل چهارم قانون کار جمهوری اسلامی ایران به مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار اجازه داده میشود که جهت تأمین حفاظت فنی کارگاهها و به منظور مشاوره فنی و ارائه خدمات ایمنی براساس این آیین نامه به متقاضیان مشاور فنی و خدمات ایمنی پروانه صلاحیت اعطاء نماید.
مشاور فنی و خدماتی ایمنی به منظور بررسی شرایط و سنجش عوامل محیط کار، ایمنی، پیش گیری و اطفاء حریق، آموزش ایمنی و ارائه راه حلهای فنی جهت کاهش حوادث و بیماریهای ناشی از کار فعالیت مینمایند.
اشخاص حقیقی یا حقوقی میتوانند به امر مشاوره فنی و خدمات ایمنی مبادرت ورزند که از مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار با رعایت مفاد این آیین نامه پروانه صلاحیت و تایید تحصیل نمایند.
فصل دوم – نحوه تشخیص صلاحیت و تایید فعالیت مشاور فنی و خدمات ایمنی
مشاور فنی و خدمات ایمنی باید دارای مکان مشخص که اقامتگاه قانونی آنان محسوب میشود باشند.
مسؤولیت قانونی مشاور فنی و خدمات ایمنی با اشخاص حقیقی و حقوقی است که پروانه صلاحیت به نام آنان صادر شده است.
تبصره: پروانه صلاحیت مشاوره فنی و خدمات ایمنی قابل انتقال به غیر نمیباشد.
پروانه صلاحیت هر یک از مشاور فنی و خدمات ایمنی ابتدا برای یک سال صادر میگردد سپس برای مقاطع زمانی دو ساله تجدید میگردد.
تبصره: اشخاص دارای پروانه صلاحیت مکلفند در دورههای آموزشی و بازآموزی اعلام شده از طرف مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار شرکت نمایند.
به زبان ساده
پروانهٔ مشاور فنی و خدمات ایمنی نخست یک ساله صادر میشود و پس از آن هر بار برای دو سال تجدید میشود. این پروانه فقط به نام دارنده است و به دیگری منتقل نمیشود.
تعرفه صدور و تجدید پروانه صلاحیت براساس قانون (درآمد – هزینه) به پیشنهاد وزارت کار و امور اجتماعی به تصویب هیأت وزیران میرسد درآمد حاصل از آن جهت به کارگیری کارشناسان پاره وقت و تقویت مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار هزینه خواهد گردید.
کلیه مشاورین فنی و خدمات ایمنی موظف به رعایت مقررات مربوطه و دستورالعملهای صادره از سوی شورای عالی حفاظت فنی و مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار میباشند.
پروانه صلاحیت مشاور فنی و خدمات ایمنی با امضاء معاون تنظیم روابط کار و رئیس مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار توسط مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار صادر میگردد.
فصل سوم – صلاحیت فنی و تخصص متقاضیان صلاحیت مشاوره فنی و خدمات ایمنی
تأیید صلاحیت فنی و تخصصی متقاضیان با داشتن شرایط زیر صورت میگیرد.
الف – عدم سابقه محکومیت کیفری.
ب – دارای بودن کارت پایان خدمت یا معافیت دائم (درمورد مشمولین خدمت نظام وظیفه).
ج – دارا بودن مدرک کارشناسی در یکی از رشتههای علوم، فنی، مهندسی، ایمنی، حفاظت کار و بهداشت صنعتی یا ۱۰ سال تجربه کار مفید (در زمینه ایمنی) و یا مدرک کارشناسی ارشد و دکترا در رشتههای مذکور با ۵ سال تجربه کار مفید.
د – قبولی در آزمون مربوطه که از طرف مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار برگزار میگردد.
به زبان ساده
شرطهای تأیید: نداشتن سابقهٔ محکومیت کیفری، گذراندن یا معافیت از خدمت وظیفه، مدرک کارشناسی مرتبط (همراه با ۱۰ سال تجربهٔ مفید در زمینهٔ ایمنی) یا کارشناسی ارشد و دکترا با ۵ سال تجربه، و قبولی در آزمون مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار.
فصل چهارم – رسیدگی به تخلفات و عملکرد مشاورین فنی و خدمات ایمنی
رسیدگی به تخلفات مشاورین فنی و خدمات ایمنی با مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار میباشد.
اهم موارد قابل رسیدگی به شرح زیر میباشد:
الف – عدم رعایت مقررات و آیین نامههای ایمنی وزارت کار و امور اجتماعی.
ب – هرگونه سوء استفاده از پروانه صلاحیت و موقعیت شغلی.
ج – عدم همکاری با بازرسان اعزامی از مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار و بازرسان کار.
د – شکایات طرف قرارداد مشاورین مذکور.
عدم رعایت هر یک از مقررات این آیین نامه برحسب مورد و براساس رأی مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار موجب تذکر کتبی، درج در پرونده مشاورهای، تعلیق مجوز صلاحیت و ابطال آن میگردد. در صورت لزوم مراتب از طریق قوه قضاییه و مراجع ذیربط تعقیب میگردد.
به زبان ساده
تخلف از این آییننامه، بسته به مورد، به تذکر کتبی، ثبت در پروندهٔ مشاور، تعلیق پروانه یا ابطال آن میانجامد و در صورت لزوم از راه قوهٔ قضاییه هم پیگیری میشود.
کلیه مشاورین فنی و خدمات ایمنی موجود کشور موظفند ظرف یک سال از تاریخ تصویب وضعیت خود را با این آیین نامه تطبیق دهند.
این آیین نامه در چهار فصل و ۱۵ ماده و ۲ تبصره در جلسه نهایی مورخ ۷۵/۵/۳۰ شورای عالی حفاظت فنی تهیه و در تاریخ ۷۵/۹/۱۰ به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی رسید.